Çok kötü bişey hayatınızdaki en değerli şeyi kaybetmek. Çok şey paylaşmışsızın, sevmişsiniz, daha çok sevmişsiniz, kavga etmişsiniz, ayrılmışsınız, ayrı yapamamışsınız, barışmışsınız, aşıksınız. Artık onsuz yapamayacağınız bir anda tanrı veya allah -siz ne diyorsanız- bir anda onu sizden alıvermiş.
Kendimi ne kadar toparladım bilemiyorum. Birkaç deneme sevgili edindim, olmadı, ondan beklediğim şeyleri bekledim onlardan. Çok şey istedim/bekledim. O kadar zaman geçirince biriyle artık iki tarafta birbirinin beklentilerini karşılıyor farkında olmadan. Çevremdeki kalabalığın içinde yapayalnız hissederken kendimi bazen düşünüyorum da eğer ben ölmüş olsaydım arkamda bıraktığım insanın mutlu olmasını isterdim herzaman. Benim için çok fazla yas tutmasın. O da benim için aynı şeyleri istiyodur herhalde ama ben yapamıyorum sanırım bazen rüyalarımda konuşuyorum onunla, bazen bir anlık dalgınlığımda.

Air
Unspoken witness never reached the eyes of the day
Yet the moon was the one to hear
How she prayed forgiveness for each shattered little word she made to weep
Why these woods still echo, how the whispering tangles on
Whe the moon was the only one here
How I pray to loose my burden in this place where I loved you dead
And you are the air, the cold beneath this whispering wind, carried within
You are the air, the warmth in sorrow I took in when I could feel the end
The air... the air I breath was gift from you

hey there everyone. i have just lost my girlfriend whose gonna be my fiancein a traffic accident. i'm not really interested in photography or doing anything these days. Life sucks.

Take care...